Symbole snów

Ciało we śnie

Ciało to „ja”, którego nie da się zdjąć, i dlatego sny tak chętnie sięgają po nie, gdy mówią o tożsamości. Zęby, włosy i skóra to części, które pokazujemy innym; ich utrata we śnie prawie nigdy nie jest medyczną wróżbą, a prawie zawsze pytaniem o to, jak śniący jest widziany, i o lęk, że pokazywany światu obraz siebie się rozpada.

Te sny skupiają się wokół bezbronności. Nagość w miejscu publicznym, krwawienie, wymioty albo odkrycie, że przy próbie mówienia nie wydobywa się żaden dźwięk, odgrywają tę samą chwilę: warstwa ochronna znika i coś prywatnego zostaje odsłonięte. Należy tu także lustro, bo właśnie w nim sen pozwala śniącemu spojrzeć na siebie wprost, a to, co lustro pokazuje, rzadko jest twarzą, której się spodziewano.

Jung zapytałby, co robi ciało, czego nie chce zrobić człowiek. Głos, który zawodzi, może należeć do kogoś, kto przestał mówić to, co myśli; kruszące się zęby mogą przyjść w czasie, gdy po cichu ustępuje długo utrzymywana pewność siebie. Ciało we śnie zwykle mówi prawdę odrobinę wcześniej niż umysł.