Symbole snów

Śmierć i strata we śnie

Śmierć to symbol senny, którego ludzie boją się najbardziej i który najczęściej odczytują błędnie. W ujęciu jungowskim prawie nigdy nie jest przepowiednią; to obraz, którym psychika pokazuje koniec już trwający: rolę, związek albo sposób bycia, który się wyczerpał i który trzeba puścić, żeby mogło zacząć się coś innego. Sny o własnej śmierci bywają właśnie dlatego najdziwniejsze i najmniej przerażające.

Sny o zmarłych to inna sprawa i należą do najbardziej znaczących, jakie ludzie w ogóle miewają. Rodzic, babcia albo dziadek, którzy wracają, mówią, obejmują albo po prostu siedzą przy stole, to na jednym poziomie trwająca w nas obecność tej osoby; na innym sen może wykonywać pracę żałoby, na którą życie na jawie nie znalazło czasu. Takie sny warto traktować łagodnie i zapisywać starannie, bo zwykle zmieniają się przez miesiące i lata, w miarę jak strata zostaje przyjęta.

Gwałtowne końce, czyli morderstwo, postrzał, pogrzebanie żywcem, przenoszą temat w obszar cienia: jakaś część siebie zostaje uciszona albo pojawia się poczucie przytłoczenia czymś, przy czym nie ma już miejsca na ruch. Zgubione dziecko mówi w imieniu tego, co w życiu śniącego najbardziej bezbronne i nowe, oraz o lęku, że się tego nie ochroni.